ده سال از ساخت فیلمی با عنوان خیابان چهارراه گذشته است، دربارهٔ یک خیابان کوچک در حومهٔ ریگا اکنون به عقب بازگشته‌ایم شاید احساسی از وظیفه یا نوستالژی ما را بازگرداند — چه کسی می داند؟ شاید هر دو. داگا آلدیس اوسیس همگی افراد ما هستند فیلم نخست بر سینماگران و ساکنان خیابان چهارراه تاثیری داشت دوستانی یافتیم که می خواهیم بارها ملاقات کنیم جامعه اکنون مرفه تر شده است چند سیستم ارزش همزمان در کنار هم وجود دارند مردم اغلب در این سیستم ها مانند جهان های جدا از هم زندگی می کنند که هیچ گاه با هم دیدار نمی کنند ما احساس کردیم دنیایی که مردم ما در آن زندگی می کنند در فراموشی فرو می رود و به همین خاطر می خواهیم نشان دهیم که هنوز تلاطمی دارد خیابان چهارراه مانند کف دست من هر جا که جادوگر خطوط سرنوشت را می بیند.