پس از مرگ مادرش در لهستان دهه 80، ووجیچ 12 ساله بار اصلی ناامیدی های پدرش را به دوش می کشد؛ پدرش او را به طور مکرر با کمربند تنبیه می کند. پدر ووجیچ گاهی سعی می کند با او ارتباط برقرار کند، اما به زودی به عادات خشمگین خود بازمی گردد. به جز دوست ووجیچ، بارtek، هیچ کس برای کمک اقدام نمی کند. به زمان حال می رویم، ووجیچ یک خبرنگار با ابروهای درهم رفته است که بیشتر وقت آزادش را به تنهایی در غارها می گذراند. مانند پدرش، او نیز مشکلات جدی در مدیریت خشم دارد. همکار غارنوردش، تانیای، به طرز غیرقابل توجیهی به او جذب می شود، اما عشق یک زن خوب ممکن است کافی نباشد.