در عین حال که سفرنامه ای قهقهه آلود و طنز را روایت می کند و داستانی دل شکسته از عشق از دست رفته است، ساندمن ژاپنی تفسیر بصری نامه ای است که ویلیام بوروهس به آلن گینزبورگ در سال ملایم در قالب سفرهایش به آمریکای مرکزی نوشته است. با صدای موذیانه تیز بوروهس، کوکائین کشیدن در پاناما و آزار جنسی بعد از مهمانی در سنت پلیس ۱۹۳۱ شیکاگو به تعبیری درباره از دست دادن، حافظه و وضعیت انسانی تبدیل می شود.