فیلمساز کام آرچر محله حاشیه ای و معمولی حاشیه نشین خود را کاوش می کند تا حقیقت های پنهان روایت های جدید و درک بهتری از خلاقیت رو به زوال خود به دست آورد. ترکیب ویدئوی به شدت فرسوده با عکس های شخصی و همسایگان واقعی، آرچر مفهوم ویدئوی منزل را بازتصور می کند. به منظور فاصله گرفتن از سوژه ها، جینا مَلوئن کارگردانی این اثر را راوی می کند و از نخستین شخص دوم را بیان می نماید.