مردی با کوله پشتی بر دوش، چوب دستی در دست و ژاکت سنگین و گرمی بر دوش، به عمق یک جنگل قدیمی و خزه‌ای می‌رود. نه باد، نه مه و نه حتی برف نمی‌تواند او را متوقف کند تا به مخفیگاهش، نقطه دیدش: یک درخت کاج برسد. وقتی زیر شاخه‌های آویزان آن می‌خزد، مرد ناپدید می‌شود و دنیایی بیدار می‌شود: دنیای حیوانات. مرد حکیم و پیر ما را دعوت می‌کند تا احساسات قدرتمندی را که در طول هزاران شب بیداری تجربه کرده، با او شریک شویم. اکنون زمان آن رسیده که دانش خود را باز کند و خاطرات زیباترین دیدارهای وحشی‌اش را به اشتراک بگذارد. از طریق سفری در جنگل‌های نزدیک به خانه، او حساسیتی را در ما بیدار خواهد کرد—به‌طور دقیق‌تر، شعر دنیای وحش—که او از سن دوازده سالگی به پسرش منتقل کرده و شاید روزی به نوه‌اش نیز منتقل کند.