میمون سال‌ها در پشت صحنه یک شرکت تئاتر کار کرده و به سختی در شهر بزرگ زندگی می‌کند. روز به روز، زندگی‌اش احساس تکرار می‌کند. در سال 2020، دوست‌پسرش، لئو، به زادگاهش برگشت و جان خود را گرفت. از آن زمان، غیبت او مانند سایه‌ای باقی مانده و هر خیابانی که می‌رود و هر نفسی که می‌کشد او را تعقیب می‌کند. در دام همان روال‌ها گرفتار شده، سعی می‌کند ارتباط برقرار کند و بار خستگی‌اش را به اشتراک بگذارد. اما تنها چیزی که می‌شنود این است: «باید شکرگزار باشی. تو که خیلی خوش‌شانس هستی.»